S'pij, s'pij, gniady koniu roboczy!
Juz* sie` wzek po twardej polnej drodze nie toczy,
nie
brze`ka kosa
i cie`z*ka rosa
opada na bujny owies wczes'nie dojrzaly,
od slon'ca
bialy.
S'pij, Gniady, Lalka i Krzysia tobie
poloz*a` cukier w z*lobie,
jablko i
marchew, i lis'cie kapusty,
z*ebys' mial co jes'c', gdy wstaniesz o godzinie szstej.
