| Lyrics: | Sprookjes kennen soms geen happy end,
ook al ben je dat, als kind, zo gewend.
Met jou was
voor mij een groot sprookjesfeest,
tot jij mij zei dat je nooit eerlijk bent
geweest
Je gaat en voor ons valt het gordijn,
hoe het was, zo zal het nooit meer
zijn.
'k Weet dat ik, net als jij, toch weer verder moet,
en wat hou jij je goed ondanks
tranen te lachen
Lachen dat kan ik niet, 'k zie er de grap niet van in.
Huilen dat
kan ik niet, 't heeft voor mij geen enkele zin,
doet zo'n pijn, leeg te zijn,
ik weet niet
goed of ik eigenlijk nou lachen of huilen moet
Maar wie weet, dat ik jou een keer
vergeet,
net als bij sprookjes, ik het einde niet meer weet.
Jij bent 't mooist wat mij
overkomen is,
weet dat ik je mis, ons gelach en ons huilen
Lachen dat kan ik niet,
'k zie er de grap niet van in.
Huilen dat kan ik niet, 't heeft voor mij geen enkele
zin,
doet zo'n pijn, leeg te zijn,
ik weet niet goed of ik eigenlijk nou lachen of huilen
moet
't Einde van ons sprookje is zoiets geks,
hoe mijn held wordt betoverd van een
prins tot in een heks.
Lachen dat kan ik niet, 'k zie er de grap niet van in.
Huilen
dat kan ik niet, 't heeft voor mij geen enkele zin,
doet zo'n pijn, leeg te zijn,
ik weet
niet goed of ik eigenlijk nou lachen of huilen moet
Lachen dat kan ik niet, 'k zie er de
grap niet van in.
Huilen dat kan ik niet, ook al is lachen mij vergaan.
Nou tot ziens, 'k
heb hier tegen op gezien,
en wie weet: een keer dat ik wel weer
lach,
misschien.
Lachen om jou,
misschien |
